Doradztwo

Doradztwo

Więcej

Doradztwo

Ceny skupu

Więcej

Kalkulacje opłacalności

Więcej

Pogoda - AgroNews

Zainstaluj Flash Player aby zobaczyć pogodę.

Get Adobe Flash player

Moto

Więcej

Rozmowa

Więcej

Targi, wystawy, szkolenia

Jak paść, by krowa nie padła?
2010-01-26

Jak paść, by krowa nie padła?

Osiąganie dużych wydajności w produkcji mleka i żywca wołowego jest możliwe jedynie w oparciu o pozyskiwanie wartościowych pasz objętościowych. Użytki zielone są głównym źródłem pełnowartościowej i najtańszej paszy, a poza tym pełnią bardzo ważną rolę krajobrazową i ochronną dla naszego środowiska. Pastwisko może być dobrodziejstwem dla przeżuwaczy pod warunkiem, że je należycie zorganizujemy i wykorzystamy.

Trawy i rośliny motylkowe stanowią największą i najcenniejszą grupę roślin łąk i pastwisk. Rolnik z całej grupy wykorzystuje zaledwie 15 gatunków traw i 6 gatunków motylkowatych. Stanowią one najwartościowszą grupę roślin na pastwiskach, ponieważ wpływają na wielkość i jakość plonów. Są przez zwierzęta chętnie zjadane, a ich intensywna wegetacja przebiega od wczesnej wiosny do późnej jesieni. Decydują także o trwałości pastwiska i wielu jego funkcjach pozaprodukcyjnych. Pomimo występowania na pastwisku wielu gatunków traw najwartościowszymi i zalecanymi do wysiewu są: życica trwała, wiechlina łąkowa, kupkówka pospolita, kostrzewa łąkowa, tymotka łąkowa, mietlica biaława, kostrzewa czerwona (forma rozłogowa). Z roślin motylkowych koniczyna biała.

Dobre i trwałe
Obecność roślin motylkowych dodatnio wpływa na glebę i skład runi, bowiem wykorzystują one składniki pokarmowe znajdujące się w głębszych warstwach glebowych. Rozwijając się w sferze przygruntowej, podobnie jak trawy podszywkowe zagęszczają darń. Wymienione gatunki traw spełniają określone kryteria ilościowo-jakościowe, takie jak: smakowitość, plonowanie, trwałość, zadarnianie oraz odporność na udeptywanie i częste zgryzanie.
Użytkowanie kośno-pastwiskowe jest najbardziej racjonalnym sposobem wykorzystania łąk i pastwisk. Polega ono na pastwiskowym użytkowaniu danej powierzchni przez okres 1-2 lat, a następnie przejście w tym samym wymiarze czasu na użytkowanie kośne. Jednostronne użytkowanie pastwiska powoduje, że skład florystyczny ulega zawężeniu.

W utrzymaniu składu botanicznego runi istotną rolę odgrywa również nawożenie. Przy doborze poszczególnych traw i motylkowych do mieszanek na użytki zielone trzeba brać pod uwagę ich trwałość, warunki siedliskowe, w których będą rosły, sposób, intensywność i okres użytkowania. Jeśli uszeregujemy niektóre gatunki traw pod względem trwałości, to na pierwszym miejscu będzie kupkówka pospolita, następnie kostrzewa trzcinowa, tymotka łąkowa, życica trwała, kostrzewa łąkowa i życica mieszańcowa. Procentowy udział poszczególnych składników runi powinien zawierać trawy niskie (40-60%), trawy wysokie (30-40%), motylkowate (20-30%) i zioła (ok. 5%).

Dobra mieszanka
Kupując mieszankę traw należy przede wszystkim zwrócić uwagę na jakość materiału siewnego, a nie tylko na jej cenę. Oprócz właściwego doboru gatunków i odmian do mieszanek ważna jest ilość wysiewu i parametry jakościowe nasion (zdolność kiełkowania I kl PN 85%, czystość min. 90%). W mieszance traw nie dopuszcza się obecności nasion perzu, szczawiu kędzierzawego i tępolistnego, owsa głuchego, kanianki, śmiałka darniowego i wyczyńca polnego. Wysiewając nasiona czyste, zapobiega się wypieraniu z runi właściwych gatunków traw i roślin motylkowych przez chwasty.

Przy komponowaniu mieszanki należy przede wszystkim uwzględnić stan uwilgotnienia gleb. Chcąc uzyskać mieszankę o dużej trwałości trzeba łączyć ze sobą rośliny o tych samych wymaganiach wilgotnościowych. I tak np. na gleby wilgotne zaleca się: kostrzewę łąkową, tymotkę łąkową i wiechlinę łąkową, a na luźne gleby torfowe nie preferuje się życicy trwałej.

Biorąc pod uwagę udział traw, rozróżnia się następujące typy florystyczne runi:
a) z dominacją traw: udział traw ponad 66%,
b) zrównoważony: udział traw 50-66%,
c) z dominacją ziół: udział traw poniżej 50%.

Przy zakupie traw trzeba również zwrócić uwagę na informacje zawarte na etykiecie, gdzie podany jest skład gatunkowy i odmianowy komponentów mieszanki. Niestety ostatnimi czasy producenci komponują mieszanki nie dostosowując składu botanicznego do odpowiedniego rodzaju siedlisk.

Użytkownicy powinni systematycznie kontrolować stan runi użytków zielonych. Pierwszym krokiem w ich ocenie jest stwierdzenie gatunków oraz udziału poszczególnych gatunków występujących w runi. Udział gatunków pożądanych powinien być wysoki, a mniej wartościowych niewielki. W tym celu w praktyce zaleca się przejść po przekątnej danego obiektu łąkarskiego i w losowo wybranych miejscach w kształcie koła o średnicy 5 m dokonać oznaczenia gatunków. Gatunki spisujemy w karcie pola z oznaczeniem miejsca analizy, by móc porównać wyniki w następnych latach. Następnie szacunkowo określamy w procentach udział gatunków. Szacunki zawsze odnoszą się do całkowitego plonu suchej masy (100%) na powierzchniach poddanych ocenie.

Źródło: Piotr Mantycki, Kujawsko-Pomorski Ośrodek Doradztwa Rolniczego, www.kpodr.pl, fot. sxc.hu

powrót

Podyskutuj na forum   Wydrukuj Do góry strony

Twój komentarz

KOMENTARZ:

PODPIS:

Twój komentarz zostanie wyemitowany po zatwierdzeniu jego treści przez moderatora.
Redakcja nie odpowiada za treść komentarzy.

Komentarze

W tej chwili brak komentarzy

PRZEJDŹ NA STRONĘ TELEWIZJI INTERAKTYWNEJ

PRZEJDŹ NA STRONĘ TELEWIZJI INTERAKTYWNEJ

Dołącz do nas na facebooku

Mapa serwisu:
TELEWIZJA Produkcja rolna Środki produkcji Przetwórstwo AGROinfo AGROBIZNES
W SIECI O nas Temat miesiąca