zamknij

Ta strona używa cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i zmianie ustawień cookies w przeglądarce. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.

homeemailforumblog

Targi, wystawy, szkolenia

Nawożenie ziemniaka

W kompleksowym nawożeniu ziemniaków należy uwzględnić nawożenie naturalne i organiczne oraz uzupełniające mineralne. 

Ziemniaki do uzyskania plonu 40 t/ha potrzebują pobrać z gleby ok. 200 kg N, 60 kg P2O5, 300 kg K2O, 45 kg CaO, 25 kg MgO oraz niewielkie ilości mikroskładników. Przy wyższych plonach potrzeby są proporcjonalnie wyższe. Z obornika lub poplonów zielonych (łubin, gorczyca) przyoranych jesienią w ilości ok. 25-30 t/ha, ziemniaki wykorzystują w pierwszym roku do 50 kg N/ha. Aby nie nastąpiło obniżenie żyzności gleby brakujące ilości azotu należy uzupełnić nawozami mineralnymi lub nawożeniem dolistnym. Pobieranie składników pokarmowych rozpoczyna się po 3-4 tygodniach od sadzenia, a osiąga maksimum w okresie kwitnienia. Wysokość dawek nawożenia mineralnego pod ziemniaki powinna zależeć od zasobności gleby, wartości przedplonu, możliwości nawadniania w okresie letniej suszy, kierunku użytkowania oraz uprawianej odmiany. W przypadku nieznanej zasobności gleby w makroskładniki należy przyjąć ogólne zasady nawożenia ziemniaków i stosować dla ziemniaków jadalnych i nasiennych, proporcje N: P: K jak: 1: 0,5- 1,0: 1,5-2,0, a ziemniaków skrobiowych i do przetwórstwa jak: 1: 0,5-1,0: 1,2-1,5.

Niezastąpiony obornik

Obornik poza swoistymi cechami nawozowymi wpływa również na podwyższenie skuteczności nawożenia mineralnego, zwiększa zawartość skrobi, poprawia wartości smakowe bulw, pomaga zapobiegać alternariozie. Wykorzystanie składników przez ziemniaki z obornika w pierwszym roku zależy od terminu przyorania, jego jakości, temperatury i wilgotności gleby oraz liczebności drobnoustrojów i wynosi 10-50%. Wnajwiększym stopniu, bo prawie w 50% wykorzystany jest azot wówczas, gdy obornik jest przyorany bezpośrednio po sprzęcie zbóż pod podorywkę, w mniejszym stopniu ok. 25-30% – gdy jest przyorany pod orkę przedzimową, a najmniejszym ok. 10-15%, jeśli zastosuje się go wiosną, przed sadzeniem ziemniaków. Obniżenie kosztów produkcji ziemniaka można uzyskać w tych gospodarstwach, w których tradycyjny obornik zastąpi się przyoraną słomą z dodatkiem mocznika lub poplonami zielonymi.

Nawozić mądrze
Azot służy głównie do tworzenia części wegetatywnych, w związku z czym zbyt wysokie lub jednostronne nawożenie azotem powoduje wybujanie części nadziemnych przy jednoczesnym niedorozwoju bulw, opóźnia dojrzewanie, obniża zawartość skrobi i ogólnie pogarsza jakość ziemniaków jadalnych i przydatność bulw do przechowywania. Zwiększa również podatność na infekcje zarazą ziemniaka, chorobami wirusowymi i parchem zwykłym. Nawozy azotowe, najlepiej w formie mocznika, należy stosować wiosną w dawkach w zależności od zasobności gleby, odmiany i kierunku użytkowania ziemniaków. Na plantacjach nasiennych wymagane są niższe dawki nawożenia azotowego, gdyż ułatwiają selekcję negatywną i usuwanie roślin porażonych wirusami oraz skracają okres wegetacji, przez co zwiększa się udział frakcji sadzeniaka w plonie. Jeżeli chodzi o wymagania ziemniaków względem azotu istnieją spore różnice pomiędzy odmianami. Pod ziemniaki jadalne na jesienny zbiór optymalne dawki nawożenia azotowego w zależności od odmian wynoszą 110-170 kg N/ha. Wysokich dawek azotu przy tradycyjnym nawożeniu powyżej 150 kg N/ha wymagają odmiany jadalne: Felka, Lord, Gracja, Andromeda, Cekin, Ibis, Maryna, Tara, Wigry, Wiking, Zebra, Żagiel, Elanda, Salto. Wolfram i Ursus oraz odmiany skrobiowe: Dorota, Gabi, Alicja, Pasat, Rumpel, Lawina, Bzura, Hinga, Jasia, Neptun, Rudawa, Ślęza i Umiak. Stosunkowo małe potrzeby nawozowe na glebach średnio zwięzłych w ilości 90-120 kg N/ha posiadają odmiany jadalne: Aster, Bard, Bartek, Bila, Czapla, Oman, Niagara, Medea Zeus oraz skrobiowe: Gandawa i Sonda. Fosfor wpływa korzystnie na zawartość skrobi oraz na proces dojrzewania bulw i ich właściwości przechowalnicze. Duże znaczenie dla wysokości i jakości ma zachowanie proporcji między fosforem a azotem.

Potas usprawnia transport asymilatów do bulw, zwiększa zawartość skrobi i poprawia przydatność bulw do przechowywania. W pewnym stopniu wykazuje przeciwdziałanie skutkom niewłaściwego nawożenia azotem, jednak stosowany w nadmiarze w stosunku do azotu i fosforu może wpłynąć na obniżenie zawartości skrobi w bulwach. Ziemniaki wykazują wysokie wymagania nawozowe w stosunku do potasu spowodowane słabym wykorzystaniem potasu z zapasów glebowych. Najlepszymi z nawozów potasowych pod ziemniaki są siarczan potasu i kalimagnezja.


Źródło: Raport Rolny nr 5/6(82/83) maj/czerwiec 2008, www.raportrolny.pl

powrót

Podyskutuj na forum   Wydrukuj Do góry strony

Twój komentarz

KOMENTARZ:

PODPIS:

Twój komentarz zostanie wyemitowany po zatwierdzeniu jego treści przez moderatora.
Redakcja nie odpowiada za treść komentarzy.

Komentarze

W tej chwili brak komentarzy

PRZEJDŹ NA STRONĘ TELEWIZJI INTERAKTYWNEJ

PRZEJDŹ NA STRONĘ TELEWIZJI INTERAKTYWNEJ

Mapa serwisu:
TELEWIZJA Produkcja rolna Środki produkcji Przetwórstwo AGROinfo AGROBIZNES
W SIECI O nas gazeta Reklama ogłoszenia